گالری عکس روستا پایگاه ازلاع رسانی روستا اپلود سنتر روستا شارژ روستا شبکه اجتماعی روستا
ارسال موضوع ارسال پاسخ
 
امتیاز موضوع:
  • 10 رأی - میانگین امتیازات: 3.2
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
شعر روچي!
نویسنده پیام
حمید محمدپور
Unregistered
 
سپاس کرده:
بار سپاس شده در ارسال

حالت: هيچکدام
ارسال: #1
شعر روچي!
تقدیم به تمام اهالی پرمهر وصفای روچی وهمشهریان عزیزم که با وجود اینکه به دلایل مختلف از جمله شغل خود از روستا رفته اند باز هم یاد روچی را زنده نگه داشته اند وهر چندوقت یک بار از میهن مادری خود سر میزنند وقدمی برای بهبود وپیشرفت آن بر میدارند.امیدوارم این شعر تلنگری باشه تا کمی تأمل وتفکری داشته باشیم در مورد آداب و رسوم قدیم روستا ولهجه ی شیرین وزیبای روچی والبته لحظه ای دور شدن از این زندگی مکانیکی وماشینی عصرجدید وبه یاد آوردن خاطرات زیبای کودکی که در روچی گذراندیم...
امیدوارم خوشتون بیاد و اگه اشکالی داشت به بزرگیه خودتون ببخشید. قصد هیچ گونه توهین وتحقیری هم به گروه خاصی ویا مردم خوبه روچی نداشتم اگر کلمه ویاجمله ای گنگ ونامفهوم بود کامنت بذارین تا در اولین فرصت جواب سوالتون رو بدیم.من تاجایی که امکانش بوده اعراب گذاری رو انجام دادم.بازهم اگر ناخوانا بود بگین.

این شعر در قالب *قصیده* سروده شده.


یاد اوسالا بِخیر...


مَم کُنُم یاد اِزو روزِه ی که ما بِچه بُدِم *** اِزهَمووقتِ نماز تا تَهِ شُو تو کوچه بُدِم

بِچهه ی کوچه ی پَیی وبالاهَمگی جَم مِشُدِم *** تا کهِ مَدر یَکهِ اِز ما مومهِ وُ هَمگی پَرمِشُدِم

اوقدیما هَرکُدُم اِز بچه هایَک توپهِ داش *** توپ لكي كه چند پوش دو روش مِداش.
بَعدِظُهرا مِرَفتِم به خِرمِنا با بچه ها بَزی مِکه *** توپ مترکی واز اِزسِر نُوغِزل خانم بَزی مِکِه

حِیف شُو ولی بَعضِ روزا بیس نِفری *** مِرَفتِم به خِرمِنا اَلَک دولَک مِکِه بَزی

یادِ اوسالا بِخیر...یادِشِمایهِ گَل بَزی؟؟ *** لاستیکِ موتور دِدَست وِر دُور کوچه ها مِدِوی

یادش بخیر وِر توی رود چِه اُوِّ مومهِ *** نگاهِ تَ اُوّ مِکِردِم وُی کهِ چهِ خُوشمامومهِ

بچه ها مکردن گِل بَزی دِ کشمو *** اُوگِردونَک مِساختَن،باگِلُ اُو

بِچههِ ی زمانِ ما چه بو!!بِچِهه ی حالا چِنَن *** تا مِگی چیزِ دِقَهر مِشَنو لُو وِر مِچینَن

خونه ها کَه گِلی بُو،پُشتِ بوماش طزری *** شُو دِتَه خونه هاِ وابِر مِگِلی دَه نفری

دَموتو کُرسیو زیرِلاف کُهنه ی پُر پینه مِه بو *** با اوکه هیچهِ نبو واز دلای بی غَمهِ بو

آخ که روشنیه هرخونه چراغ موشیهِ بو *** بِرِیهِ هَر غَموُ غُصه فِرَموشیهِ بو

آخ اوسالا که بخدا خونه هابرقِ نداش *** نونِ آقا وُ گِدا خِیلگِیهِ فرقهِ نِداش

بخدا رنگُ رویهِ خونه هامهِ فرقِ نِداش *** پِرهَنوُ کوُشوُ مِندیلامهِ فرقِ نِداش

مِردُمِ روچی همه باهَم خُبَن،باصِفایَن *** دَعوتی مِگیرَن هِمه رُم غِذا مِدَن، باخُدایَن

دِتو روچی فِقیرِ نِبَشه بی غِذا بَشه *** نونهِ شُو نِدِشتهِ بَشه فِقط با خدا بَشه

مِردُما شِما خُبِن، همه خُبَن،بِده نیه *** بیِن هَمگی دعا کُنِن تا بارونهِ خُبهِ بیه

آخ اوسالا که بخدا خونه ی ما بَرقهِ نِداش *** نونِ آقا وُ گِدا خِیلِگِیهِ فَرقهِ نِداش

بچه ها یادشمایه وقتِه به گُسفندچرُندَ مِشُدِن *** چودِتو قاله ی منجا مکردِن، شاد مِشُدِن

یا که وِر چنارِ پیرِ روچی طاب مِبَستِن *** هِمگی جَم مِشُدِن وُ هوچ مِخوردِنُ مِجَستِن

وُی بِدونِن که چنار روچی هزاران ریشه دَرهِ *** هزارساله که روچی ر سَیه دَرهِ

به هر شاخش بِنگِری مثل بُزِ نَر*** قوی هیکلُ پُر بَرگو پُر بِر

به هر شاخش سِبَنجِ کوهی دِلِنگو *** بِرِیکه خشک نگرده حتی یَک بِرِ او

یاد اِزو بی بی وُ قِصه ها وُ اُوسونه هِیش *** یاد اِزو خِستَکا وُ کِشتهِ هاوُ خُرماِهِیش

شُو دِزیرِ کُرسیهِ بی بی مِخِزیدِم هَمهِ ی ما *** بُرّگیهِ اَدَمهِ بی غُصه یِ سَده هَمهِ ی ما

تا پِریروز همه خهِ پُختیکِ شلغِم مُخُوردَن *** حالا مِشهِ وِرگی کهِ سِرموکُ بِلغِسط بُخُورَن؟

ماهاکِه کنسروِ گوشتِ ماَهی مُخُورِم *** کِی دِتو لَرگِ سِفَلی قروطی مُخُورِم؟

گوین وِر دخترای حالا که پَچینِ چنهِ ی؟! *** گوین که دستوک وفِرموکِ وُ پَکینِ چنهِ ی؟!

زَنِ خُر وِرگن که توگی بِراته راس کُنَدهِ *** یا نُخود بِر اِشکِنه ی ظهر دِستاس کُنَدهِ

شماهام که اِقدر مِزنه وِر سِري شما *** که مَگر ماهاشُدِم کُلفَت و نوکرِي شما؟!

تازه بَس وِرگِم،حضرت خانم چه مَیی؟؟ *** دسته ی گل چه مَیی؟ مَغزَک بادم چه مَیی؟؟

تاچِنی غُنچه دِ رو لُو راس کُنَنوُ ناز بُکُنَن *** یا چنی کِلَک بِزِنَنو بچه بِشَن،ساز بِزِنَن

البته ماهام که از ای زنا بهتر که نیِم *** مثل او مِردُم قُچاقِ قِدیم تِر خهِ نیِم

مثل او کِماه زِنهِ ی چُنگِ خروس ما که نیِم *** یا مثل او خار زِنهِ ی بیَوونا وازُم نیِم

وِر مَگن مِردُم اوسالا روغن زَرد مُخُوردَن *** اِز روغن زَردِ یکّه نیه،غِذِی سالم مُخُوردن

آخ اوسالا که بخدا خونه ی ما بَرقِ نداش *** نونِ آقا وُ گِدا خِیلِگِیهِ فَرقِ نِداش

لِتّهِ ی کرباس بخدا پِرهَنُ تِنبو همه بُو *** پارچه ی بِهتر اِزی توی روچی بَوِرکوُ نِبوُ

کی مِدونِس که کِرِمِ ضدِ آفتاب چنیه! *** سالوُ یهِ که بااوهمه سِختی بِگذَش چنیه!

حالا خهِ بَدُمارِ دِسگاها مَغز مُکُنَن *** کِی حالا چَدُرِ باجِنس کرباس راس مِکُنَن

کِی حالا خانُما با پوست بَدُم نو مِپِذَن *** البته واز خُبه که تُخمُرغِ خِی نو مِپِذَن

مثل ای بچهه ی حالاخه پول خرج مُکُنَن *** مثل او مَدِرِیهِ دِستهِ ی گُل خَرج مُکُنَن

خانم خونه مِگه:کرکرهِ ای خونه ر مَیه *** سنگُ کاشی دِگه ای خونه ی ویرونه ر مَیه

حالا تِصدیق دَرُم مُور دِگه ماشینه مَیه*** مثل او خانم آقاوُ فلانُ بَقیه

تُو بویه شُودِرا اِز یادا بِرَف *** بوی تِریت کِردَ وُتوی اَخُرا اِزیادا بِرَف

تُو فِرَموش شُده گیوه ها وُ گالِشهِ ی ما *** بخدا کم شده برکت اِزی خونههِ ی ما

بچههِ ی حالا کِی اُوگوشت دِتَه تاس مُخورَن *** هَمسرِ خِرجیهِ یَک سالِخه ساندیس مُخُورَن

اَخه ساندیس چِنیه؟خَصیّت ساندیس چِنیه؟ *** مِزّه وُ خَصّیت سوسیسُ کالباس چِنیه؟

قربونه دیگ شُموُ قربونه اُوگوشتهِ یِ دیگ *** قربونه گوشتهِ قِوِرمه روی اَتِشُ دیگ

مردُمه که سوسیسُ پیتزا وُهَمبِر مُخُورن *** کِی دگه اشکِنه وُ توگیِ تو دیگا مُخُورن

حرف مُو ای نیه که ای هَمه پیشرفت بده *** وِر نِگه حمید ای حَرفا چِنیه تو وِر مِگه!

حَرف مُو ایه که بَده چِنی جوشا زِنِم *** بَس ای کِلِمه هار یِکسره وِر گوشا زِنِم

که بِده ای هَمه چَشوهَم چَشیهِ که ما مُکُنِم *** مُکُنِم چَشوهَم چَشیُ واز حاشا مُکُنِم

مِردُمِ روچی هَمه ساَده ودلخوش هستن *** بامرامُ باکمال، مهمون نوازُم هستن

او قِدیم که دِتو سُفره ی ما نونه نِبو *** دِتوی خونه ی ما چینی وُتفلونه نِبو

بِخُدا واز دِلِه ی ساَده وُیِک رَنگ داشتِم *** با اوکه روزُ شُو زِندِگیه سخته داشتِم

مِردُما ساَدگیُ دِل خوشی خُور گُم نِکُنِن *** بِدتر اِز ای دِگه همشهریا خُور گُم نِکُنِن

شُو دِزیرِ کُرسیا دِیره ی بُو تُنبَکِ بُو *** شیرینیه ما بخدا دُوریَکِ کِشته ی بو

ما که با یادِ قِدیم بَه بَه وُچَهچَه مِزِنِم *** خَبوبینِم شُوِّ چلّه هَمگی کِف مِزِنِم!!!


وجاهایی هست که افعال وقافیه ها به دلیل این که درست در بیاد مجبور شدم از لهجه ی روستاهای اطراف از جمله زیبد وگویش محلی زیبای شهر مقدس کاخک استفاده کنم.البته هرچند که خیلی کم هست این گویش ها در این شعر ولی خب...

در این شعر اگه اشتباه نکنم! از آرایه های ادبی زیادی از جمله موارد ذیل استفاده کرده ام:
جناس ناقص،جناس تام،کنایه،ضرب المثل،تضاد،استفهام انکاری<پرسش تأکیدی> ،واج آرایی،طنز،اغراق، تکرار،مجاز،تشبیه،ایهام،پارادوکس،مراعات النظیر،تناسب،بدیهه گویی<حاضرجوابی> و...

درپایان با آرزوی داشتن روستایی سرسبز، زیبا،ییلاقی آرام ومردمی بهتر وپاک تر از آب روان،مهمان نواز و مؤمن که همیشه به فکر روستای خود باشند.
(آخرین ویرایش در 05-31-2012 10:45 AM توسط: حمید محمدپور.)
04-29-2012 09:18 AM
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط: حسین محمدپور ، جواد قاسمی ، مهدی قاسمی ، رضامحمدپور ، هادی ، داوودقنبری ، حسن رجبی ، حامد ، احسان ، علی ، عباس محمدپور ، علی رضایی ، روحی محمد ، حمیدرعنایی ، hossein bakhshandeh
ارسال موضوع ارسال پاسخ


ابزار موضوع:
لينک موضوع :
bb کد ارسال :
کد html ارسال :
مشاهده نسخه قابل چاپ ارسال این موضوع به یک دوست مشترک شدن در این موضوع

پیام‌های داخل این موضوع
شعر روچي! - حمید محمدپور - 04-29-2012 09:18 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - فاطمه.م - 04-30-2012, 07:52 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - فاطمه.م - 04-30-2012, 08:47 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - حمید محمدپور - 05-03-2012, 09:50 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - حمید محمدپور - 05-05-2012, 07:39 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - حمید محمدپور - 05-23-2012, 09:56 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - حمید محمدپور - 06-09-2012, 09:09 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - یوسفیان - 05-24-2012, 08:42 AM
RE: شعری در وصف مردم خوب روچی!! - حمید محمدپور - 05-28-2012, 07:36 AM

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
تماس با ماپایگاه اطلاع رسانی روستای روچیبازگشت به بالاحالت آرشیوپیوند سایتی آر اس اس