انجمن گفتگوی  روستای روچی
ترحم بر مستمند - نسخه قابل چاپ

+- انجمن گفتگوی روستای روچی (http://anjoman.roochi.ir)
+-- انجمن: انجمن مطالب عمومی (/forumdisplay.php?fid=21)
+--- انجمن: مطالب عمومی (/forumdisplay.php?fid=22)
+---- انجمن: مباحث مذهبی (/forumdisplay.php?fid=84)
+---- موضوع: ترحم بر مستمند (/showthread.php?tid=2194)



ترحم بر مستمند - وروجک - 02-26-2014 07:42 PM

[align=right]
ترحم بر مستمند


ابوحمزۀ ثمانی میگوید: در خدمت حضرت سجاد (ع) بودم که به کنیزش سکینه- فرمود: مبادا مستمندی که به در خانۀ ما آمد را مایوس برگردانید. عرض کردم: ای رسول خدا! همۀ کسانی که گدایی میکنند که مستحق نیستند. فرمود: ای ابوحمزه! میترسم که بعضی مستحق باشند و از در خانۀ ما محروم شوند. آنگاه آنچه بر خانوادۀ یعقوب وارد شد بر ما نیز وارد شود. حضرت یعقوب هرروز گوسفندی میکشت. مقداری را خودشان مصرف میکردند وقدری هم صدقه میدادند. مرد مومن و مستمند روزه ای- که در نزد خدا جایگاهی داشت-غریب و بدون آشنا از در خانۀ آنها گذشت. گفت: " گدایی غریب و گرسنه ام از زیادی غذای خود به من بدهید". ودرخواست خود را بر در خانۀ یعقوب تکرار کرد. آنها شنیدند ولی از وضع او خبر نداشتند و گفته اش را باور نکردند. شب فرا رسید. فقیر نا امید شد. و جمله " انا للّه و انا الیه راجعون " را به زبان آورد و اشکش جاری شد. آن شب باهمان حال خوابید و شکایت گرسنگیب را به خدا عرضه کرد. فردا را نیزروزه گرفت وخدا را با شکیبایی ستایش کرد. اما یعقوب و خانواده اش باشکم سیر خوابیدند و از غذایشان هم زیاد ماند. خداوند صبح آن شب به یعقوب وحی کرد: ( ای یعقوب! بندۀ ما را خوار کردی و باعث خشم من شدی. سزاوار تنبیه و بلا شدی که از طرف من بر تو وخانواده ات وارد خواهد شد. ای یعقوب! همانا محبوبترین پیامبران در نزد من آن کسی است که بر مستمندان ترحم کرده آنها را به خود نزدیک کند غذایشان بدهد و پشت وپناه ایشان باشد. ای یعقوب! چرا به بندۀ من- ذمیال- که به عبادت من کوشا و به اندکی از حلال دنیا قانع است رحم نکردی؟ او در شب گذشته هنگام افطار به در خانۀ تو آمد. درخواست نمود که غریب بی نوا و رهگذر قانع را طعام دهید. تو او را غذا ندادی و او به من رجوع کرده گریست و شکایت گرسنگی خود را به من کرد. گرسنه خوابید و درهمان حال مرا ستایش نمود.فردایش روزه گرفت. و تو ای یعقوب! با فرزندان خود سیر خوابیدی و صبح زیادی غذا در نزدت مانده بود. آیا میدانی دوستانم را زودتر از دشمنانم به کیفر و گرفتاری مبتلا میکنم؟ که این به واسطه ی حسن نظرو احسان من به ایشان و خروج تدریجی آنها از عذاب است. اینک به ارجمندیم سوگند تو و فرزندانت را گرفتار کرده بلایی بر شما نازل خواهم کرد وبا کیفر خود شمارا می آزارم. آماده شوید و بر آنچه به شما خواهد رسید راضی و شکیبا باشید ).